مقدمه: هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی درمان نوروفیدبک بر افسردگی، اضطراب و استرس بیماران زن مبتلا به دردهای شکمی روان تنی مزمن کلینیکی در شیراز بود.روش: این پژوهش نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل است. جامعه آماری این پژوهش تمامی زنان مبتلا به دردهای شکمی روان تنی مزمن بود که ازاین بین نمونه ای به حجم 40 نفر انتخاب شدند که ازاین بین، پژوهش نهایتا با 30 نفر (15 نفر گروه آزمایش و 15 نفر گروه کنترل) انجام شد. این افراد به صورت تصادفی در 2 گروه 15 نفری در دو گروه آزمایش و گروه کنترل گمارده شدند. در این روش مداخله، گروه آزمایش تحت 10 هفته (هر هفته سه جلسه 40 دقیقه ای) درمان نوروفیدبک قرار گرفتند و گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکرد و در لیست انتظار قرار گرفت. همچنین گروه های آزمایش و کنترل پرسشنامه افسردگی، اضطراب و استرس را در مرحله پیش آزمون و پس آزمون کامل کردند. برای تجزیه وتحلیل داده ها از تحلیل کوواریانس چند متغیره استفاده شد.یافته ها: نتایج حاصل از تحلیل کوواریانس نشان داد که درمان نوروفیدبک بر کاهش اضطراب و افسردگی موثر بود (p<0.001). به عبارت دیگر 53 درصد از تغییرات افسردگی و 57 درصد از تغییرات اضطراب آزمودنی ها به وسیله نوروفیدبک بود، اما نوروفیدبک بر استرس تاثیری نشان نداد.نتیجه گیری: نوروفیدبک توانست افسردگی و اضطراب زنان مبتلا به دردهای شکمی را کاهش دهد ولی به میزان استرس آنان تاثیری نداشت.

پیش زمینه و هدف: دردهای مزمن (راجعه) شکمی یکی از شکایات شایع دوران کودکی است و به صورت دردهای شکمی که حداقل برای سه ماه متوالی اتفاق بیفتد و در عملکرد طبیعی کودک تاثیر بگذارد تعریف می شود. دردهای راجعه شکمی به دو دسته عضوی (ارگانیک) و غیرعضوی (فونکسیونل) تقسیم می شود. قبلا تصور می شد بیش از نود درصد دردهای راجعه شکمی در کودکان فونکسیونل می باشد در حالی که با پیشرفت تکنولوژی و انجام بررسی های دقیق تر نظیر آندوسکوپی این میزان روز به روز کاهش می یابد. در این مطالعه یافته های کودکانی را که با دردهای راجعه شکمی تحت آندوسکوپی قرار گرفته بودند مورد بررسی قرار دادیم.روش کار: این مطالعه توصیفی - مقطعی بعد از تصویب در کمیته اخلاق دانشگاه، به روش نمونه گیری سرشماری در بخش آندوسکوپی کودکان بیمارستان مطهری بین سال های 1388 تا 1390 اجرا شد. کودکان یک تا 15 ساله که به دلیل درد مزمن شکم مراجعه کرده بودند و در معاینه درد اپیگاستر داشتند و علت دیگری هم برای دردشان یافت نمی شد وارد طرح شدند و بعد از اخذ رضایت کتبی از والدین آن ها تحت آندوسکوپی فوقانی قرار گرفتند.نتایج: از 250 کودک با میانگین سنی 3.1±8.06 که تحت آندوسکوپی فوقانی قرار گرفتند تعداد 106 کودک (42.4 درصد) پسر و 144 بیمار (56.6 درصد) دختر بودند. برای 192 بیمار (76.8 درصد)، 111 مورد دختر (57.8 درصد) و 81 مورد پسر (42.2 درصد) یافته پاتولوژیک در نمونه های بیوپسی گزارش شد. تنها 58 کودک (23.2 درصد) با میانگین سنی 3±7.48 درد شکمی فونکسیونل داشتند. پاتولوژی نمونه های بیوپسی برای 142 کودک (56.8 درصد) گاستریت، 86 کودک (34.4 درصد) ازوفاژیت و 60 کودک (24 درصد) دئودنیت گزارش شده بود و تعدادی از بیماران درگیری چند ناحیه را با هم داشتند. تعداد 72 کودک (28.8 درصد) با میانگین سنی 2.9±8.5 عفونت هلیکوباکتر پیلوری مثبت داشتند که درصد از بیماران ما را تشکیل می دادند.نتیجه گیری: از یافته های این مطالعه چنین نتیجه گیری می شود که اغلب دردهای مزمن (راجعه) شکمی کودکان علت ارگانیک دارد و بهتر است توسط یک فوق تخصص گوارش مورد بررسی قرار گیرد.

درد مزمن، فراتر از یک حس ناخوشایند جسمی، یک پدیده پیچیده و چندبعدی است که عوامل زیستی، روان شناختی و اجتماعی در شکل گیری، تداوم و شدت آن نقش دارند. این نوع درد، برخلاف درد حاد که معمولاً به دنبال آسیب بافتی و با هدف هشداردهی رخ می دهد، پس از طی شدن دوره بهبودی طبیعی، به مدت طولانی (بیش از سه ماه) ادامه می یابد و می تواند به طور قابل توجهی کیفیت زندگی فرد را تحت تاثیر قرار دهد. علائم روان تنی، که به عنوان تظاهرات جسمانی مشکلات و اختلالات روان شناختی شناخته می شوند، در بیماران مبتلا به دردهای مزمن بسیار شایع هستند و می توانند به صورت انواع مختلفی از علائم جسمی مانند خستگی مفرط، سردردهای تنشی، مشکلات گوارشی، سرگیجه، دردهای عضلانی و مفصلی غیرقابل توضیح و سایر ناراحتی های جسمی بروز کنند. این علائم روان تنی، که اغلب بدون وجود آسیب یا بیماری جسمی مشخصی رخ می دهند، می توانند به تشدید درد مزمن، افزایش ناتوانی و کاهش عملکرد روزمره، افزایش اضطراب و افسردگی، و در نهایت، کاهش کیفیت زندگی این بیماران منجر شوند. روان پویشی فشرده و کوتاه مدت (ISTDP) یک رویکرد درمانی فعال، متمرکز و مبتنی بر شواهد است که بر اساس نظریه های روانکاوی بنا شده و هدف آن شناسایی، بررسی و حل تعارضات ناخودآگاه روان شناختی است که به طور قابل توجهی در بروز، تداوم و تشدید علائم روان تنی و دردهای مزمن نقش دارند. ISTDP بر این اصل استوار است که بسیاری از مشکلات روان شناختی و جسمی ناشی از احساسات سرکوب شده و حل نشده ای هستند که فرد به طور ناخودآگاه از تجربه آن ها اجتناب می کند. در این رویکرد، درمانگر با استفاده از تکنیک های فعال و مستقیم، به بیمار کمک می کند تا به احساسات سرکوب شده خود دسترسی پیدا کند، آن ها را تجربه و ابراز کند، و الگوهای دفاعی ناسازگارانه ای را که مانع از ابراز این احساسات می شوند، شناسایی و تغییر دهد. این مقاله جامع به بررسی اثربخشی ISTDP در کاهش علائم روان تنی در بیماران مبتلا به دردهای مزمن می پردازد. نتایج مقدماتی حاصل از مطالعات انجام شده نشان می دهند که ISTDP می تواند به طور قابل توجهی علائم روان تنی، شدت درد، میزان ناتوانی و سطح اضطراب و افسردگی را در این بیماران کاهش دهد و کیفیت زندگی آن ها را بهبود بخشد. با این حال، برای تأیید این یافته ها، درک بهتر مکانیسم های عملکرد ISTDP، و تعیین عوامل پیش بینی کننده پاسخ به درمان، نیاز به انجام تحقیقات بیشتر و دقیق تر با استفاده از طرح های پژوهشی قوی تر و نمونه های بزرگتر است.

مقدمه: بیماری های مزمن مانند دردهای عملکردی شکم در کودک علاوه بر علایم جسمی، تغییرات روانی را ایجاد می کند که می تواند آسیب های ناشی از این بیماری را افزایش دهد. پژوهش حاضر با هدف بررسی دردهای شکمی روان تنی کودکان 10 تا 12 سال بر اساس رابطه والد کودک و یادگیری اجتماعی با میانجی گری مهارت های سازگاری انجام شد.روش کار: روش تحقیق حاضر مقطعی و معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل کلیه کودکان 10 تا 12 ساله مبتلا به اختلال درد عملکردی شکم شهر اصفهان در سال 1401-1402 بود. تعداد 179 کودک به روش نمونه گیری در دسترس از کلینیک های تخصصی اختلالات گوارشی شهر اصفهان بر اساس معیارهای ورود انتخاب شدند. ابزار جمع آوری داده ها شامل پرسشنامه های رابطه والد-کودک، یادگیری رفتارهای درد والدین فرم کوتاه، پرسشنامه رفتارهای مقابله ای کودکان (CCBQ) و شاخص تجدیدنظر شده درد شکم بود. تجزیه و تحلیل داده ها با کمک روش آماری معادلات ساختاری در نرم افزار SMART PLS-4 استفاده شد.یافته ها: یافته ها نشان داد که مهارت های سازگاری می تواند به طور غیرمستقیم و به طور معناداری رابطه بین والد -کودک و یادگیری اجتماعی با دردهای شکمی عملکردی کودکان را میانجی گری کند (0.05>P). مسیرهای رگرسیونی مستقیم رابطه والد- کودک و کنارآمدن ویرانگر به دردهای شکمی به ترتیب برابر با 0.17- و 0.24- و همچنین مسیرهای مستقیم رابطه والد-کودک و یادگیری اجتماعی به کنار آمدن با مشکل به ترتیب برابر با 0.34 و 0.23 بود که معنادار گزارش شد (0.05>P). از بین شش مسیر غیرمستقیم با میانجی گری نقش سه سبک سازگاری رفتاری، تنها دو مسیر غیرمستقیم رابطه والد کودک و کنارآمدن با مشکل دردهای شکمی با ضریب رگرسیونی برابر با 0.080- و 2.23=t، و یادگیری اجتماعی و کنارآمدن ویرانگر یا دردهای شکمی با ضریب رگرسیونی برابر با 0.050 و 1.99= t از لحاظ آماری معنادار بود (0.05>P).نتیجه گیری: وجود ارتباط مثبت و سالم بین والد و کودک به عنوان یک عامل محافظتی در برابر دردهای شکمی عملکردی عمل می کند. ایجاد یک فضای باز برای بیان احساسات و نیازهای آن ها و ارائه حمایت و پشتیبانی مناسب توسط والدین می تواند به بهبود مشکلات عاطفی، روانی و اجتماعی کودکان کمک کند.

مقدمه: دردهای شکمی مزمن و راجعه یکی از شایع ترین علل مراجعه کودکان به درمانگاه های تخصصی اطفال می باشد که سبب اضطراب والدین و کودک می شود. عامل این دردها در 20 درصد موارد هیپرکلسیوری ایدیوپاتیک می باشد. با توجه به این که هیدروکلروتیازید داروی موثری در درمان هیپرکلسیوری است لذا بر آن شدیم اثر دارو بر کاهش دردهای شکمی مزمن را در کودکان دختر مبتلا به هیپرکلسیوری ایدیوپاتیک بررسی کنیم.روش کار: در این مطالعه کارآزمایی بالینی یک سو کور 100 نفر کودک دختر 12- 5 ساله مبتلا به دردهای مزمن و راجعه شکمی که دچار هیپرکلسیوری ایدیوپاتیک بودند به روش تصادفی به دو گروه کنترل و مورد مداخله تقسیم شدند. در هر دو گروه آموزش های لازم جهت مصرف مایعات فراوان و کاهش نمک غذایی به والدین و اطفال داده شد. در گروه مورد مداخله علاوه بر این آموزش ها هیدروکلروتیازید نیز با دوز واحد روزانه 1 میلی گرم بر کیلوگرم تجویز شد. گروه کنترل به مدت 3 ماه پس از شروع رژیم غذایی و گروه مورد مداخله تا 3 ماه پس از رفع هیپرکلسیوری از لحاظ تعداد حمله های درد شکمی و علایم همراه به طور ماهانه بررسی شدند. سپس نتایج با استفاده از آزمون تی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.نتایج: نتایج مقایسه آماری نشان داد که بین میانگین تعداد دفعات درد در ماه اول 0.38، ماه دوم 0.4 و ماه سوم 0.26 در گروه مورد مداخله نسبت به میانگین درد در ماه اول 1.60، در ماه دوم 1.94 و ماه سوم 1.84 در گروه کنترل کاهش معنی داری وجود داشت (0.001>p).نتیجه گیری: به نظر می رسد که مصرف هیدروکلروتیازید به عنوان یک داروی کم خطر و ارزان با دوز واحد روزانه می تواند در کاهش دردهای شکمی مزمن و راجعه کودکان مبتلا به هیپرکلسیوری ایدیوپاتیک مؤثر باشد.  

سابقه و هدف: تعدادی از دردهای حاد شکمی، مبهم (Atypic) بوده و علایم و یافته های کلینیکی و پاراکلینیکی موجود نیز، مشخص کننده بیماری خاصی نیستند و از طرفی، ضرورت انجام جراحی را هم نمی توان اثبات کرد. در این گونه موارد که تشخیص مبهم و روشهای تشخیصی موجود کمک کننده نیستند، احتمالا لاپارروسکوپی تشخیصی می تواند روش موثری برای یافتن پاتولوژی های داخل شکم، باشد. این مطالعه به منظور بررسی قدرت تشخیصی لاپاراسوکوپی در بیماران مراجعه کننده با دردهای حاد مبهم شکم، به بیمارستان امام خمینی (ره) ساری انجام شده است.مواد و روشها: نمونه های مورد پژوهش 28 بیمار بودند که (اردیبهشت تا اسفند 1380) به علت دردهای مبهم شکمی به اورژانس جراحی بیمارستان امام مراجعه کردند و بعد از گرفتن شرح حال کامل و انجام معاینات بالینی و اقدامات پاراکلینیکی لازم به تشخیص قطعی نرسیده و به مدت 18-24 ساعت تحت نظر قرار گرفتند، بعد از این مدت، در صورتی که به نتیجه و یا اندیکاسیون لازم برای عمل جراحی نرسیدند، لاپاروسکوپی تشخیصی انجام گردید. مشاهدات و اقدامات انجام شده در حین لاپاروسکوپی ثبت و کلیه نمونه های پاتولوژی برداشته شده جهت بررسی و تایید تشخیص به آزمایشگاه فرستاده شد، نتایج حاصله، با نرم افزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفت و حساسیت، ویژگی و قدرت پیش گویی کنندگی مثبت و منفی آزمون محاسبه شد.یافته ها: از 28 بیمار مورد مطالعه 55.5 درصد زن و میانگین سنی نمونه ها 15.16±31.23 سال بود. حساسیت لاپاراروسکوپی در تشخیص ضایعات داخل شکمی 84.6 درصد، ویژگی آن 85.7 درصد، قدرت پیش گویی مثبت آن 91.6 درصد و قدرت پیش گویی کنندگی منفی آن 75 درصد بود. همچنین حساسیت لاپاروسکوپی در تشخیص آپاندیسیت حاد 75 درصد و ویژگی آن 85.7 درصد، قدرت پیش گویی مثبت 85.7 درصد و قدرت پیش گویی منفی 75 درصد بود. استنتاج: لاپاروسکوپی می تواند در تشخیص دردهای مبهم شکمی به ویژه در مواردی که اقدامات کلینیک و آزمایشات غیر تهاجمی، تشخیص قطعی را مشخص نکرده اند، کمک کننده بوده و از اتلاف وقت و هزینه و انجام لاپاروتومی های بی مورد و عوارض آن، همچنین از تاخیر در تشخیص بیماریهای خطرناک بکاهد.

مقدمه: اختلالات روان تنی از جمله مشکلات ناشی از عوامل تنش زای زندگی است. هدف پژوهش حاضر ارایه الگوی ساختار اختلالات روان تنی بر اساس توانمندی شناختی، انواع زمان صبحگاهی-عصرگاهی و نظام های مغزی/رفتاری با میانجی گری تنش ادراک شده در زنان مبتلا به دردهای مزمن شهر اهواز می باشد. روش کار: پژوهش حاضر، از نوع توصیفی-همبستگی است. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه زنان دارای دردهای مزمن است که در سال 1399 در مراکز درمانی شهر اهواز در حال درمان بودند. نمونه آماری شامل 200 تن از زنان دارای دردهای مزمن شهر اهواز بودند که به روش نمونه گیری هدفمند و دردسترس انتخاب شدند. زنان شرکت کننده دارای بیش از3 سال دردهای بدنی بوده که با روش درمان پزشکی بهبود نیافته و تشخیص اختلال روان تنی داده شده است. جمع آوری داده ها با پرسشنامه جمعیت شناختی، مولفه شکایات روان تنی (psychosomatic complaints)، از "اندازه گیری های سلامت روان موهر" (Mental Health Measurements)، "پرسشنامه توانایی های شناختی نجاتی" (Nejati Cognitive Abilities Questionnaire)، " انواع زمان صبحگاهی-عصرگاهی هورن و استرنبرگ" (Morningness-Eveningness Types Horne & Ostberge)، "پرسشنامه نظام های مغزی /رفتاری" (Brain/Behavioral Systems Questionnaire) و "مقیاس تنش ادراک شده" (Perceived Stress Scale) انجام شد. روایی ابزار ها با اکتفا به مطالعات پیشین و پایایی به روش همسانی درونی با محاسبه ضریب آلفا کرونباخ انجام شد. تحلیل داده ها در نرم افزارهای اس پی اس اس نسخه 24 و آموس نسخه 24 انجام شد. یافته ها: الگوی معادلات ساختاری نشان داد توانمندی شناختی و تنش ادراک شده بصورت مستقیم با اختلالات روان تنی (33/0=β, )، همبستگی دارد. همچنین توانمندی شناختی (40/0=β, )، انواع زمان صبحگاهی-عصرگاهی (16/0-=β, ) و نظام بازداری رفتاری (29/0=β, )، از طریق تنش ادراک شده با اختلالات روان تنی همبستگی دارد. در حالیکه نظام فعالساز رفتاری چه با اختلالات روان تنی به صورت مستقیم و چه از طریق تنش ادراک شده به صورت غیرمستقیم، همبستگی ندارد. نتیجه گیری: اختلالات روان تنی از طریق توانمندی شناختی، انواع زمان صبحگاهی-عصرگاهی و نظام بازداری رفتاری با میانجی گری تنش ادارک شده، پیش بینی می شود. پیشنهاد می شود با آموزش های موثر و درمان تنش ادراک شده، به بهبود علایم اختلالات روان تنی و دردهای مزمن کمک نمود.